ေဘာ္လံုးပြဲ

ၿပိဳင္ပြဲဝင္ေနသည့္ က်ေနာ္တို႔ ေဘာ္လံုးအသင္းမွာ ခံစစ္သက္သက္သာ ျဖစ္ေနသည္။ အႏိုင္ဂိုး သြင္းႏိုင္ေလာက္သည့္ တန္ျပန္တိုက္စစ္ဆင္ ထိုးေဖာက္မႈမ်ား လံုးဝမရွိဘဲ ျဖစ္ေနသည္။ အႏိုင္ဂိုး မသြင္းႏိုင္သေရြ႕ အႏိုင္ရမည္ မဟုတ္ပါ။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ က်ေနာ္တို႔၏ ခံစစ္ေၾကာင္းမွာ ေပါက္လုမတတ္ ျဖစ္ေနသည္။ ဂိုးအဝင္မခံရေရးအတြက္ ခံစစ္မႉးမ်ားႏွင့္ ဂိုးသမားသာမက ကြင္းလယ္ ကစားသူမ်ား၊ ေရွ႕တန္းကစားသူမ်ား အပါအဝင္ တသင္းလံုးက ဖ်က္ထုတ္ ကာကြယ္ေနရသည္။

ယခုအခ်ိန္ထိ တဖက္အသင္းကလည္း က်ေနာ္တို႔အသင္းအေပၚ တိုက္စစ္ဆင္ေနရံု၊ ကြင္းလယ္ အသာစီးရေနရံုသာရွိၿပီး အႏိုင္ဂိုး မသြင္းႏိုင္ေသးပါ။ သူတို႔က ဘယ္အခ်ိန္ တလၾကမ္း တိုက္စစ္ဆင္လာမည္ကို က်ေနာ္တို႔ဘက္က မတြက္ဆႏိုင္ေသးပါ။ တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သူတို႔ဘက္က လုပ္လာပါေတာ့မည္။ က်ေနာ္တို႔ဘက္တြင္ အေသအလဲ ကာကြယ္ ဖ်က္ထုတ္ႏိုင္မည့္ ခံစစ္ေၾကာင္းကို ျပင္ဆင္ထားၿပီလားဆိုတာ ျပန္လည္သံုးသပ္ရပါေတာ့မည္။

က်ေနာ္တို႔အသင္းကလည္း ယခုအခ်ိန္ထိ စိတ္ဓါတ္က်မသြားပါ။ အႏိုင္ရခ်င္ေနသည့္ စိတ္ဓါတ္ကလည္း ျပင္းျပေနတုန္း ျဖစ္သည္။ နည္းနည္းေလးမွပင္ ေလ်ာ့မသြားေသးပါ။ က်ေနာ္တို႔၌ ေနာက္ဆံုးခြန္အားျဖင့္ ယဲ့ယဲ့သာရွိေနသည့္တိုင္ အရွံဳးေပးခ်င္စိတ္ လံုးဝမရွိပါ။

ထို႔ျပင္ ဥပေဒျပင္ပက ညစ္ပတ္သည့္ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္လည္း က်ေနာ္တို႔ မကစားပါ။ လူမခ်၊ အခ်ိန္မဆြဲပါ၊ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အားကစားစိတ္ဓါတ္ အျပည့္အဝျဖင့္ အားႀကိဳးမာန္တက္ ဆက္လက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္တို႔အသင္းကို အားေပးသည့္ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ အမ်ားအျပားရွိသည္။ အားကစားသမားဟူသည္ ပရိသတ္၏ အားေပးမႈကို ခံယူရလွ်င္ အလြန္ဝမ္းသာ အားတက္ရသည္။ အစြမ္းကုန္ ေျခစြမ္းျပတတ္သည္။ က်ေနာ္တို႔အသင္းတြင္ အားႀကိဳးမာန္တက္ ကစားေနသူမ်ား ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္ဓါတ္က်လုလု ျဖစ္ေနသူမ်ားလည္း ရွိသည္။ ေယာင္ဝါးဝါးျဖင့္ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိသူလည္း ရွိသည္။ ပံုစံမ်ဳိးစံု ရွိေနေစကာမူ က်ေနာ္တို႔ကား အသင္းတသင္းအေနျဖင့္ ပံုစံမပ်က္ ထိန္းထားႏိုင္သည့္ အေျခအေနတြင္ေတာ့ ဆက္လက္တည္ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္တို႔တြင္ အလြန္ေတာ္ေသာ အသင္းေခါင္းေဆာင္တဦး ရွိေနေသာ္လည္း အနီကဒ္ ျပခံထားရသည့္အတြက္ ပါဝင္ကစားႏိုင္စြမ္း မရွိပါ။ တဖန္ တိုက္စစ္မႉးမ်ားႏွင့္အတူ အျခား ဂိုးသြင္းႏိုင္စြမ္းရွိသူမ်ားမွာလည္း အနီကဒ္ ထိသူထိ၊ အဝါကတ္ ထိသူထိ၊ ဒဏ္ရာရသူရ ျဖစ္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ဂိုးသြင္းႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းလ်က္ရွိေနျပန္သည္။

ေနာက္တခ်က္မွာ က်ေနာ္တို႔ဘက္မွ က်န္ရွိေနသည့္ အသင္းသားမ်ားသည္ တန္ျပန္တိုက္စစ္ဆင္ႏိုင္ဖို႔ နည္းဗ်ဴဟာ ေကာင္းေကာင္းကိုပင္ မသိရွိဘဲျဖစ္ေနရသည္။ ႀကိဳတင္ေလ့က်င့္ထားခဲ့ျခင္းလည္း မရွိပါ။ အသင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူႏွင့္ နည္းျပဆရာ ဆိုသူမ်ားမွာလည္း အေျခအေနအရ ျဖစ္လာၾကသူမ်ားျဖစ္၍ သူတို႔ တကယ္မကြၽမ္းက်င္မွန္း ၿပိဳင္ပြဲေရာက္မွ သိလာရေတာ့သည္။ သူတို႔ကို အျပစ္တင္၍လည္း မျဖစ္။ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း ေသြးစည္းညီညြတ္မႈ မရွိလွ်င္ အသင္းလိုက္ ကစားႏိုင္စြမ္းကို ထိခိုက္ေစႏိုင္သည္။

ၿပိဳင္ပြဲဝင္ ေဘာလံုးအသင္းတခုျဖစ္ရန္ ေဘာလံုးသမားမ်ား ရွိရံုႏွင့္ မရ။ နည္းျပဆရာႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား ထပ္ျဖည့္ေပး၍လည္း မလံုေလာက္ေသး။ ၿပိဳင္ပဲြတခုလံုးကို ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရာ၌ လုပ္ေဆာင္သည့္ ကိစၥမ်ားအားလံုးကို ျခံဳငံုကာ အေသးစိတ္ ျပင္ဆင္ထားရသည္။ ခ်န္ပီယန္ျဖစ္ေရးအတြက္ ေဘာလံုးအသင္းတသင္းတြင္ ထိပ္တန္းမဟာဗ်ဴဟာ ရွိကိုရွိေနသည္။

ဤဗ်ဴဟာသည္ ယခုလက္ရွိ ေဘာလံုးပြဲတပြဲတည္းကို အႏိုင္ရဖို႔ နည္းဗ်ဴဟာ ကစားကြက္ သက္သက္မ်ားကိုသာ ေလ့က်င့္ျပင္ဆင္ၿပီး ကစားရံုအတြက္ မဟုတ္ပါ။ ၿပိဳင္ပြဲတခုလံုး၏ ခ်န္ပီယန္ ျဖစ္ႏိုင္ေရးအတြက္ကိုပါ ျဖစ္ႏိုင္သမွ် စံုလင္ေအာင္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားတြက္ခ်က္ကာ လိုအပ္သည္မ်ားကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္အားျဖည့္ၿပီးမွ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ႏိုင္သည့္ အေကာင္းဆံုး ထိပ္တန္းမဟာဗ်ဴဟာ ျဖစ္သည္။

ဥပမာအားျဖင့္ ခ်န္ပီယန္ ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔ အသင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား၊ နည္းျပဆရာမ်ား၊ ေဆးမႉးမ်ား၊ အစားအေသာက္ တာဝန္ခံမ်ား။ အားေပးသူမ်ားမွအစ အားကစားသမားမ်ားအဆံုး သက္ဆိုင္သူ အားလံုးသည္ ၿပိဳင္ပြဲအစအဆံုး စြမ္းရည္အျပည့္အဝျဖင့္ မည္သို႔မည္ပံု အေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကမည္ကို အေသးစိတ္ စီစဥ္ၿပီးမွ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ၾကရသည္။ အသင္းေခါင္းေဆာင္ကို လိုအပ္သည့္အတိုင္း ေျပာင္းလဲသည္။ ပါဝင္ကစားသူတို႔ကို ေျပာင္းလဲသည္။ ေနရာေရႊ႕ေျပာင္း ကစားေစသည္။ အသင္းဝတ္စံုကိုပင္ အေရာင္ေျပာင္းသင့္က ေျပာင္းၾကသည္။ ေဘာကန္ဖိနပ္မ်ားကိုလည္း အသစ္လဲလွယ္ၿပီး ကစားၾကသည္။

သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တို႔အသင္းတြင္ ထိုမွ်ေလာက္ ျပင္ဆင္ရန္ အခ်ိန္မရွိ၊ အစြမ္းအစ မေကာင္း၊ အေျခအေန မေပးသည္ကို ဝန္ခံရပါမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သမွ် ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲမႈေတာ့ ရွိေနရေပလိမ့္မည္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ က်ေနာ္တို႔မွာ ဒီတပြဲ ႏိုင္ကို ႏိုင္မွ ျဖစ္ေတာ့မည္။ ဒီတပြဲႏိုင္လွ်င္ ခ်န္ပီယံ ျဖစ္ရန္ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိေနသည္။ ဒီတပြဲကို အႏိုင္ကစားလိုက္ႏိုင္ျခင္းျဖင့္္ အႏိုင္ရရွိေစသည့္ အေၾကာင္းရင္းမ်ား ပိုမို ခိုင္မာလာႏိုင္စရာ ရွိေနသည္။ အဆိုပါ အေၾကာင္းရင္းတို႔မွာ

• ရည္မွန္းခ်က္ကို အေပ်ာက္မခံျခင္း၊
• စိတ္ဓါတ္ၾကံ့ခိုင္မႈ၊
• အသင္းလိုက္ ကစားတတ္မႈ၊
• ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္၌ ရွိသမွ် ကိုယ္စြမ္း-ဥာဏ္စြမ္းကို ျဖစ္ညွစ္ အသံုးခ်တတ္မႈ၊
• တတပ္တအား စုရံုးေပါင္းစည္း အားေပးတတ္မႈတို႔ပင္ ျဖစ္သည္။

ယခုဒီတပြဲ က်ေနာ္တို႔အသင္း အႏိုင္ရဖို႔မွာ ရုတ္တရက္ တန္ျပန္တိုက္စစ္ဆင္၍ အႏိုင္ဂိုး သြင္းႏိုင္မွသာ ျဖစ္ပါေတာ့မည္။

က်ေနာ္တို႔ အႏိုင္ရေအာင္ မည္သို႔ လုပ္ရမည္နည္း။

တဖက္အသင္းက ကိုယ့္ဂိုးကိုယ္သြင္းေပးမည္ကို ေစာင့္ေနၾကမည္လား (သို႔) ဒိုင္လူႀကီးက ဘက္လိုက္ၿပီး ပင္နယ္တီ ေပးလာမည္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနမလား (သို႔) တဖက္အသင္းအား ေခါက္ဆြဲစားေစမည္လား။ ဤသည္တို႔မွာ ဂုဏ္ယူႏိုင္စရာ သိကၡာရွိရွိ အႏိုင္ရျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ပါ။ အားကစားစိတ္ဓါတ္ကို ဖ်က္စီးရာေရာက္သည့္ နည္းလမ္းလည္း ျဖစ္သည္။

ဒါမ်ဳိးႏွင့္ က်ေနာ္တို႔ အႏိုင္မယူလိုပါ။ က်ေနာ္တို႔သည္ ထိုက္တန္စြာ အႏိုင္ကစားႏိုင္စြမ္း ရွိေၾကာင္း သက္ေသျပခ်င္သည္။

မယံုမရွိသင့္၊ က်ေနာ္တို႔ တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ အႏိုင္ဂိုး သြင္းႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

အေျဖမွာ တန္ျပန္တိုက္စစ္ဆင္သည့္ နည္းဗ်ဴဟာကို အသံုးခ်ဖို႔ႏွင့္ ေစာေစာက ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ အေၾကာင္းရင္း (၅)ခုကို အေျခခံႏိုင္ဖို႔ ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္တို႔အားလံုး လိုအပ္သလို ေလ့က်င့္ရပါမည္။ ျပင္ဆင္ရပါမည္။ စီစဥ္ရပါမည္။ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္သည့္တိုင္ ျဖစ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆံုး အေနအထားျဖင့္ ဆက္လက္ယွဥ္ၿပိဳင္သြားရပါမည္။

မွတ္ခ်က္၊ ေဘာ္လံုးပြဲ နမူနာအတိုင္း က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားဘက္မွ စနစ္တက် ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရပါေတာ့မည္။ စနစ္တက်ျဖစ္ရန္ဆိုလွ်င္ က်ေနာ္တို႔ဘက္၌ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္မည့္ ထိပ္တန္းမဟာဗ်ဴဟာ ရွိေနရပါမည္။ ယင္းႏွင့္အတူ သက္ဆိုင္ရာက႑မ်ားအလိုက္ မဟာဗ်ဴဟာမ်ား၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ လႈပ္ရွားမည့္ နည္းဗ်ဴဟာမ်ားကိုပါ အေသးစိတ္ စီစဥ္ရပါလိမ့္မည္။

လြင္ေအာင္စိုး

၂၉-၇-၂ဝဝ၈

-----------------------------------------